تبليغاتX
گاه نوشت ونکوور
خانه | آرشیو | پست الکترونیک
مرا اهلی کن

سیاره کوچکم

حتی گل سرخم

را به تو می دهم

مرا اهلی کن

از جهان و هر چه در آن هست

از خورشید و گرمایش

از دریا و آرامش

می گذرم

مرا اهلی کن

من از دشت های گل سرخ گذشته ام

از زمین

از دوستی

از همه

تمام این سیاره کوچکم را می بخشم

مرا اهلی کن

روی صندلی کوچکم بنشین

کهکشان از آن توست

خورشید

زحل

آن طرف تر مریخ

همه از آن توست

مرا اهلی کن

طوفانی

در دلم فریاد می کند

انتظار به خط پایان رسیده است

مرا اهلی کن

منتظر چه هستی

تا باران نباریده

مرا اهلی کن

تو نیمه غایبم هستی.

|+| نوشته شده توسط مهدي عزيزي در دوشنبه سی ام مهر 1386 و ساعت 5:56 | 
کودکانه

ما بازي مي كرديم

شادمان

تنها

دستانمان پر بود از پرهاي خدا

 

ما بازي مي كرديم

لي لي

گرگم به هوا

غايم باشك

و غم

ناشناخته اي بود

دور و ترسا

 

ما بازي مي كرديم

اشكمان

اشك شوق

دلتنگيمان

دلتنگي بازي فردا

 

ما بازي مي كرديم

دنيا مال ما بود

زمان

دوستي

 

جدا شديم

و دنيا

با ما وارونه چرخيد

و حالا دوباره

به هم رسيده ايم

بازي تازه چه داري؟

|+| نوشته شده توسط مهدي عزيزي در یکشنبه بیست و نهم مهر 1386 و ساعت 4:58 | 
بدون شرح!!
|+| نوشته شده توسط مهدي عزيزي در یکشنبه بیست و نهم مهر 1386 و ساعت 0:51 | 
انعکاس

تو انعكاس

تابش خورشيد

بر سطح

سرد خياباني

تو خيسي

يك قطره باراني

در كوير

نرمي

بستر خاكي .

زمان ايستاده است

تا تو بگذري

ثانيه ها

دقيقه ها

ساعت ها

اين زمان زمان توست.

|+| نوشته شده توسط مهدي عزيزي در شنبه بیست و هشتم مهر 1386 و ساعت 8:41 | 
به كجا تعلق دارم

شايد براي خيلي ها عجيب باشه كه من مي خواهم امروز درباره فوتبال بنويسم. اما اين از فوتبال و ورزش نوشتن دليل بر حماقت من نيست تنها و تنها يك اداي دين به كسي است كه يك ايرانيه به تمام معنا است.

وقتي افشين قطبي به ايران آمد كسي تصور نمي كرد كه او بتواند در پرسپوليس موفق بشه. اما شد. اينكه چرا تا به امروز شده همان چيزيه كه من مي خواهم بگم. قطبي نزديك به سي سال ايران نبوده يعني از 13 سالگي ايران را ترك كرده و فرهنگي ديگر بر او حاكم شده اما وقتي به ايران مي آيد فارسي حرف ميزنه.سعي ميكنه متعصب باشه و پرسپوليس و هواداراش رو بشناسه. و در يك كلام ايراني باشه. اما ايراني بودن قطبي با ايراني بودن بقيه يكمي فرق ميكنه او مردي با شخصيت،مودب،با وقار و خوشرو است. در بدترين موقعيت لبخند ميزنه، به كسي توهين نمي كنه، كسي رو خرد نمي كنه، به كسي بي احترامي نمي كنه و وقتي بهش بي احترامي ميشه بي خودي عصبي نميشه و سعي ميكنه لبخند بزنه. وقتي ديشب در برنامه نود بارها و بارها ناصر حجازي با بي شخصيتي تمام بارها به او توهين كرد او تنها و تنها لبخند زد و آرامش خودش را حفظ كرد. در صورتي كه حجازي براي توجيه بي سوادي و كمبود دانش خودش پشت هم سعي مي كرد كار قطبس را بي ارزش قلمداد كنه. اما چيزي كه جاي ناراحتي داره و باعث نگرانيه اينه كه يك روز قطبي با ديدن اين رفتار لومپني چاله ميداني احمقانه به خودش بگه :«به كجا تعلق دارم؟» آن وقت همين آدمايي كه بيرون از زمين خودشون رو كاپلو ميدونن وقتي پا به زمين ميزارن دستشان رو ميشه كه نه تنها تاريخشون گذشته كه مغزشون هم پكيده و فوتبال روز دنيا را با بكش بكش عوضي گرفتن.

|+| نوشته شده توسط مهدي عزيزي در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 و ساعت 7:4 | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar