از نو شكفتن

وداع نكرده نازنين با تو وداع مي كنيم

جملگي ابر مي شويم

جملگي باران

و مي باريم

بر مزار گل پوشت

تا از اين خاك شقايقي بر آيد

جوان و دلربا

دل تنگ تر از سنگ صبور

با باد همسفر مي شويم

تا بار ديگر مه رخ تازه شكفته را نظاره كنيم

و شادمان از نو شكفتنت

تازه مي شويم

و ديدارمان تازه مي شود.

                                   

                                     براي بهناز عزيزمان

                                   روحش قرين آرامش باد

ساعت خواب

 

چرت ميزند انگاري اين دنيا

خوابش سنگين است

ماهي ها كف رودخانه

روي شن ها دراز به دراز افتاده اند

و خفگي

دارد از در و ديوار اين شهر مي بارد.

 

راستي پرسيدي ساعت چند است

زياد گران نيست

ساعت خواب است

خفتگان بيدارند

و بيداري خواب.

 

ساعت من خواب رفته

انگاري زمين و آسمان خواب رفته اند

روزگاري بي عشقي است.

عاشق؛

همه عاشقند

كاسبان عشق را سيري 2000 تومن آب مي كنند

 جاي لبو

و باقالا مي فروشند

 سيري 1000

كاسب خميازه مي كشد از سر سيري. 

 

اینجا همه می خوابند.