گاه نوشت ونکوور

وداع نكرده نازنين با تو وداع مي كنيم

جملگي ابر مي شويم

جملگي باران

و مي باريم

بر مزار گل پوشت

تا از اين خاك شقايقي بر آيد

جوان و دلربا

دل تنگ تر از سنگ صبور

با باد همسفر مي شويم

تا بار ديگر مه رخ تازه شكفته را نظاره كنيم

و شادمان از نو شكفتنت

تازه مي شويم

و ديدارمان تازه مي شود.

                                     براي بهناز عزيزمان